Gedicht

Ons hart kleurt

Geplaatst op Geupdate op

tuin kleurt

de tuin is een thuis
die ons hart kleurt vol liefde
met welkomstwaarde

Mijn beste beentje

Geplaatst op

mijn beste beentje knip

Wat bezielde mij
Die auto in te halen
Oké, die stond stil
Maar toch

Wat bezielde haar
Plots het stuur om te gooien
En mij op haar slof te nemen
Mijn beste beentje, wat spijt me dit.

Ontbijt

Geplaatst op Geupdate op

brinta

Verborgen in rimpels en dekens,
haar vest achterstevoren, een sjaal
hoog om de oren, de haren wild,
lepelt ze traag het kinderontbijt.

Dokter komt langs, fysio masseert,
personeel verzorgt, tv staat aan,
telefoon, wasmachines draaien,
vloeren worden zingend gedweild.

Vroeger had ze zich afgekeerd,
kritiek geuit, gevraagd of het niet
wat minder kon. Nu zit ze stil,
geniet van Brinta met slagroom.

 
brinta logo
Een gedicht van Peter Swanborn.
Uit de bundel ‘Tot ook ik verwaai’

Blog | Taalstaat

Geplaatst op

Sinds begin dit jaar kent De Taalstaat een bijzondere nieuwe rubriek: Domweg Gelukkig in de Taalstaat. Daarin kunnen luisteraars een gedicht over hun favoriete plek delen met de luisteraars van het programma. Een gedicht over de straat, de laan, het plein of het park waar hun geboortehuis stond, waar ze wonen of waar ze de hond uitlaten. Of gewoon de plek waar ze aan verknocht zijn. Luisteraars kunnen een bestaand gedicht insturen, maar ook een zelfgeschreven gedicht.

Vanochtend werd ik geattendeerd op het feit dat een gedicht van mij geplaatst is op De Taalstaat.

Screenshot_20180410-092939

Screenshot_20180410-093018

Stervenspad gedichten

Geplaatst op Geupdate op

Niemand kent de weg van het stervenspad
Stukjes ervan misschien
Het helpt deze te delen
Maar de weg moet jezelf gaan

lemniscaat

Zijn moeder stond aan zijn wieg
En het is zijn moeder die nu op hem wacht
Nog een stap te gaan
En ze zijn weer samen een.

lemniscaat

Het leven woont in hem
En doet wat het moet doen
Hij klimt omhoog en vangt een glimp op
Van wat komen gaat
Het is geen vurig verlangen
Maar een gekoesterde wens.

lemniscaat

Zijn ziel dwarrelt boven zijn
Door het bestaan geteisterde lijf
Nog even en het leven laat hem los
Zodat hij op kan klimmen
Naar zijn zielsverwanten.

lemniscaat

Waar laat hij zijn lijf
Dat hem zolang heeft gedragen
Waar vind hij rust
Zonder zijn aardse huis
Op het stervenspad
Bepaalt het leven het tempo
En de ziel de bestemming.

lemniscaat

Sterven is meedogenloos
En laat zich niet mislijden
Zielsrust is hem gegund
Pas nadat het leven is geweken.

I.M. | Ontworteld in hart en ziel

Geplaatst op

Kankantreehij tekende een kankantree
zorgvuldig alsof de takken konden breken
eerst de stam immens groot en niet te omarmen
daarna de uitlopers een voor een
zonder blad priemend in de lucht

langzaam maar zeker
ontstonden de blaadjes met jong geluk
helder groen en vol beloftes
de boom mag niet gekapt worden zo liet hij weten
want dan keert de wereld zich tegen 

door stormen geteisterd is de boom gevallen
ontworteld in hart en ziel
je zou hem willen omarmen
zijn takken verhoeden te breken
hem grond bieden om te aarden

kankantrie

I.M. |

Geplaatst op

20 maart 2018
De eerste dag van de lente.

hvorfor_synger_fugle_om_foraaret

Op de gang luiden vogeltjes de lente in
Binnen, op zijn kamer
Ontworstelde zijn ziel zich aan zijn mensenlijf
Zijn lente wordt hemels.