In memoriam

Laatste rustplaats

Geplaatst op Geupdate op

Jouw weten verloor zijn zekerheid
Je ogen en hart vonden herkenning en vertrouwen
Bij jouw liefdesgroep
En in de eeuwigheid

Thuiskomen is Gods wonder
Door licht omringd ontvangen
Weer jeugdig en één
Vindt jouw stoffelijkheid zijn laatste rust.

meeuwen

Ik zie je lieve lach
In warme herinneringen
Ogen die in milde wijsheid ons begeleiden
Nog altijd in een warm aanwezig zijn

Jij die alles wilde delen
Hebt het aardse teruggegeven
Maar je lach in je ogen is niet verdwenen
En vond een plek in ons hart.

Stervenspad gedichten

Geplaatst op Geupdate op

Niemand kent de weg van het stervenspad
Stukjes ervan misschien
Het helpt deze te delen
Maar de weg moet jezelf gaan

lemniscaat

Zijn moeder stond aan zijn wieg
En het is zijn moeder die nu op hem wacht
Nog een stap te gaan
En ze zijn weer samen een.

lemniscaat

Het leven woont in hem
En doet wat het moet doen
Hij klimt omhoog en vangt een glimp op
Van wat komen gaat
Het is geen vurig verlangen
Maar een gekoesterde wens.

lemniscaat

Zijn ziel dwarrelt boven zijn
Door het bestaan geteisterde lijf
Nog even en het leven laat hem los
Zodat hij op kan klimmen
Naar zijn zielsverwanten.

lemniscaat

Waar laat hij zijn lijf
Dat hem zolang heeft gedragen
Waar vind hij rust
Zonder zijn aardse huis
Op het stervenspad
Bepaalt het leven het tempo
En de ziel de bestemming.

lemniscaat

Sterven is meedogenloos
En laat zich niet mislijden
Zielsrust is hem gegund
Pas nadat het leven is geweken.

I.M. | Ontworteld in hart en ziel

Geplaatst op

Kankantreehij tekende een kankantree
zorgvuldig alsof de takken konden breken
eerst de stam immens groot en niet te omarmen
daarna de uitlopers een voor een
zonder blad priemend in de lucht

langzaam maar zeker
ontstonden de blaadjes met jong geluk
helder groen en vol beloftes
de boom mag niet gekapt worden zo liet hij weten
want dan keert de wereld zich tegen 

door stormen geteisterd is de boom gevallen
ontworteld in hart en ziel
je zou hem willen omarmen
zijn takken verhoeden te breken
hem grond bieden om te aarden

kankantrie

I.M. |

Geplaatst op

20 maart 2018
De eerste dag van de lente.

hvorfor_synger_fugle_om_foraaret

Op de gang luiden vogeltjes de lente in
Binnen, op zijn kamer
Ontworstelde zijn ziel zich aan zijn mensenlijf
Zijn lente wordt hemels.

Twee hondjes

Geplaatst op Geupdate op

twee-hondjes
 ‘Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.’
Michel van der Plas †

In memoriam

Geplaatst op Geupdate op

lost-found

Ooit had iemand in zijn ziel mogen kijken.
De reactie had zijn hart versteend.
Met de winter aanstaande
wordt het buiten al even koud als binnen”, sprak hij schamper.
Zij hart bleef koud en werd zijn alibi.
Hij was niet langer in staat te delen.
Ondanks dat bleef hij vurig hopen op verbondenheid.
Die gedachte hield hem gevangen.
Hij vond een einde en liet vertwijfeling na.
Hij werd niet gekend en slechts herinnerd.

kartonnen doodskist.jpg