In memoriam

Twee hondjes

Geplaatst op Geupdate op

twee-hondjes
 ‘Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.’
Michel van der Plas †

In memoriam

Geplaatst op Geupdate op

lost-found

Ooit had iemand in zijn ziel mogen kijken.
De reactie had zijn hart versteend.
Met de winter aanstaande
wordt het buiten al even koud als binnen”, sprak hij schamper.
Zij hart bleef koud en werd zijn alibi.
Hij was niet langer in staat te delen.
Ondanks dat bleef hij vurig hopen op verbondenheid.
Die gedachte hield hem gevangen.
Hij vond een einde en liet vertwijfeling na.
Hij werd niet gekend en slechts herinnerd.

kartonnen doodskist.jpg

Mijn moeder is mijn naam vergeten

Geplaatst op Geupdate op

Mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?
Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

neeltje maria min - voor wie ik liefheb

Neeltje Maria Min (1944)