In memoriam

Heb in godsnaam verdriet!

Geplaatst op Geupdate op

veer

‘Heb in godsnaam verdriet!’

Femke van der Laan
Over het leven zonder Eberhard en rouwen om een geliefde.

 

Een jaar na die dag

Geplaatst op

Een jaar na die dag
Ik zie je lieve lach
In warme herinneringen
Ogen die in milde wijsheid ons begeleiden
Nog altijd in een warm aanwezig zijn

Jij die alles wilde delen
Hebt het aardse teruggegeven
Maar je lach in je ogen is niet verdwenen
En vond een plek in ons hart.

Laatste rustplaats

Geplaatst op Geupdate op

Jouw weten verloor zijn zekerheid
Je ogen en hart vonden herkenning en vertrouwen
Bij jouw liefdesgroep
En in de eeuwigheid

Thuiskomen is Gods wonder
Door licht omringd ontvangen
Weer jeugdig en één
Vindt jouw stoffelijkheid zijn laatste rust.

meeuwen

Ik zie je lieve lach
In warme herinneringen
Ogen die in milde wijsheid ons begeleiden
Nog altijd in een warm aanwezig zijn

Jij die alles wilde delen
Hebt het aardse teruggegeven
Maar je lach in je ogen is niet verdwenen
En vond een plek in ons hart.

I.M. | Ontworteld in hart en ziel

Geplaatst op

Kankantreehij tekende een kankantree
zorgvuldig alsof de takken konden breken
eerst de stam immens groot en niet te omarmen
daarna de uitlopers een voor een
zonder blad priemend in de lucht

langzaam maar zeker
ontstonden de blaadjes met jong geluk
helder groen en vol beloftes
de boom mag niet gekapt worden zo liet hij weten
want dan keert de wereld zich tegen 

door stormen geteisterd is de boom gevallen
ontworteld in hart en ziel
je zou hem willen omarmen
zijn takken verhoeden te breken
hem grond bieden om te aarden

kankantrie

I.M. |

Geplaatst op

20 maart 2018
De eerste dag van de lente.

hvorfor_synger_fugle_om_foraaret

Op de gang luiden vogeltjes de lente in
Binnen, op zijn kamer
Ontworstelde zijn ziel zich aan zijn mensenlijf
Zijn lente wordt hemels.

In je hart bewaart

Geplaatst op

Wat je in je hart bewaard Collage

 

 

Twee hondjes

Geplaatst op Geupdate op

twee-hondjes
 ‘Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.’
Michel van der Plas †

In memoriam

Geplaatst op Geupdate op

lost-found

Ooit had iemand in zijn ziel mogen kijken.
De reactie had zijn hart versteend.
Met de winter aanstaande
wordt het buiten al even koud als binnen”, sprak hij schamper.
Zij hart bleef koud en werd zijn alibi.
Hij was niet langer in staat te delen.
Ondanks dat bleef hij vurig hopen op verbondenheid.
Die gedachte hield hem gevangen.
Hij vond een einde en liet vertwijfeling na.
Hij werd niet gekend en slechts herinnerd.

kartonnen doodskist.jpg

Mijn moeder is mijn naam vergeten

Geplaatst op Geupdate op

Mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?
Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

neeltje maria min - voor wie ik liefheb

Neeltje Maria Min (1944)