Niemandalletje

Kroeggesprek

Geplaatst op

Joop en Cees maken een praatje aan de bar: “Gisteren is mij toch niets geks gebeurd.” “Wat dan?”
“Ik was op de renbaan, bukte mij om een schoenveter vast te maken, komt daar toch iemand aan en die zadelt mij.”
“En toen?”
“Ik ben tweede geworden!”

lachende boeddha knip

 

Getekend Marc-Marie

Geplaatst op

getekend marc marie

Gisteravond ben ik naar het theaterprogramma ‘Getekend’ van Marc-Marie Huijbregts geweest. Volle bak daar in Sneek. En niet voor niets. Het raakte mijn ziel en met de liedjes suisden rechtstreeks mijn hart in en vonden een plek. 

Informatie van zijn website | Het lijkt of Marc-Marie voor dit programma put uit een eindeloze bron van nieuw materiaal, hij gebruikt alles wat hij meemaakt om er iets scherps of grappigs over te zeggen; van het boek van een opruimgoeroe tot zijn ervaringen in de Nederlandse horeca als hij op tour is. Het publiek wordt meegevoerd, en is als was in zijn handen. Maar daar gaat het niet om. De verhalen worden losjes ingeleid door “kopjes”, of aparte stukjes, die gaan over dingen die hij zou willen veranderen aan zichzelf. Dat begint allemaal vrij onschuldig, maar gaandeweg wordt het pijnlijk, totdat, via die omweg, uit de verzameling puntige anekdotes een bittere conclusie groeit.

Loosing you

De prachtig gezongen nummers ondersteunen die diepere laag in de voorstelling. Loosing you gaat over afscheid nemen, in 1974 stierf in huize Huijbregts de familiehond  Jacky. Als Marc Marie ergens auditie deed, wat hij vaak deed, en hij werd vaak afgewezen, dacht hij altijd aan Jacky om het lied het juiste gewicht te geven. Hij is nu in de vijftig, en hoeft daarvoor niet meer aan Jacky te denken.

Wat doe je als je liever iemand anders was geweest, en als degene in wier ogen jij geliefd was, er niet meer is? Je zoekt troost bij een geliefde, maar hoe pijnlijk is het om te beseffen dat jij die ander nodig hebt om van jou te houden, omdat je niet van jezelf kunt houden?

Diepzinnig en persoonlijk

GETEKEND is daarmee een diepzinnig, persoonlijk programma dat drijft op emotie. Gelukkig is Marc-Marie in zijn verhalen zó grappig, en plaatst hij zich op zo’n unieke manier buiten de wereld die hem amuseert, dat je ook wel snapt hoe hij zich staande houdt.

De pers over Marc-Marie:

TELEGRAAF

“Huijbregts is een heerlijke verteller voor wie houdt van zijn spreekstijl met onafgemaakte zinnen, zijpaadjes en verrassende wendingen. (…) GETEKEND zit vol wonderbaarlijke observaties en gebeurtenissen die de cabaretier allemaal smakelijk verwoordt.”

DAGBLAD VAN HET NOORDEN

“Hij is een weergaloos verteller, dat is zeker. In de spitsvondige klaterende dialogen met toeschouwers is Huijbregts bovendien ontegenzeggelijk op dreef. (…) Hij treft de ‘pijn van kleine mensen’ het best in de Sondheim song ‘Losing my mind’. Een lied in de stijl en het timbre van een Engelse musicalacteur. Ontroerend en perfect gebracht. Een specifiek eigen geluid, waarin Marc-Marie Huijbregts misschien groter is dan hij zelf vermoedt.”

TROUW

“Ogenschijnlijk lijkt het net alsof Marc-Marie Huijbregts alleen even het leven met je doorneemt. Dat doet hij met een flair die aan Toon Hermans doet denken. Hij vertelt wat hem de afgelopen tijd is overkomen (…) maar hij leidt je daarmee tegelijk geweldig om de tuin. Niet zelden zijn zijn woorden ronduit vilein of intens schrijnend. Hij timet ze met dodelijke precisie.”

DAGBLAD VAN HET NOORDEN

“Qua stijl zijn er niet zoveel entertainers als Marc-Marie Huijbregts, die quasi-improvisatie met meesterschap hanteert in het ondergraven van eigen stellingen. (…) Het is een grillige combinatie van automatisme en vakmanschap die zijn contact met de zaal garandeert, terwijl hij intussen zijn zelfportret opricht.”

PAROOL

“Niemand durft zich op het podium zó kwetsbaar op te stellen als Marc-Marie Huijbregts…. Gezond kan die enorme overgave niet zijn, betoverend is het wel.”

LEIDSCH DAGBLAD

“Tilburg 1964 en vandaag, dat zijn de twee piketpaaltjes die hij aan het begin van de voorstelling slaat. Daarna laat Marc-Marie zien hoe het leven hem in die tussenliggende jaren getekend heeft. Niemand komt immers ongeschonden uit de strijd, maar vanwege zijn postuur, zijn hoge stem en zijn seksuele geaardheid heeft hij meer met zichzelf geworsteld dan generatiegenoten. Hoewel Marc-Marie Huijbregts ontegenzeggelijk een komisch talent is, laat hij zich in dit programma ook van zijn kwetsbare kant zien. Dat maakt de voorstelling sterk en in balans. (…) Hij is misschien niet geworden die hij het liefst had willen zijn. Maar zijn eerlijkheid en kwetsbaarheid zorgen er voor dat het publiek hem omarmt.”

 LEES MEER

 

Wie? Walapa en kwi-kwi!

Geplaatst op Geupdate op

Phishing man

Als in Suriname iemand iets over een ander vertelt en je vraagt WIE?, dan krijg je vaak als antwoord: ‘Walapa en kwi-kwi!’

Grappig om te weten toch. Het lijkt alsof het woord ‘phishing’ in Suriname is bedacht. Dat is natuurlijk niet zo. Overal in de wereld hengelen mensen, puur uit nieuwsgierigheid, naar persoonlijke weetjes. Maar in Suriname maken ze je als ‘nieuwsgierig-aagje’ wel heel grappig attent op je al te vrijpostige hengelpraktijken.

Lees de rest van dit artikel »

Abrahams’ mosterd

Geplaatst op Geupdate op

koning

In het land van Pijpkaneel zocht de eerste minister een nieuwe koning. Hij kon maar geen geschikte kandidaat vinden. Ten einde raad besloot hij een prijsvraag te verzinnen waarbij de winnaar de nieuwe koning zou worden. Hij zocht als deelnemers een filosoof, een econoom en een boer.

De filosoof raakte helemaal de kluts kwijt toen hij het verzoek van de koning kreeg om naar het paleis te komen om deel te nemen aan de prijsvraag. Hij zette alles aan de kant en gooide zich helemaal op de studie. Hij repeteerde alle stellingen, weerlegde alle visies en zoals een echte filosoof betaamd, was er al gauw geen touw meer aan vast te knopen. Hij kwam papier te kort zodat hij op de muren begon te schrijven. Tegen de tijd dat hij naar het paleis moest, was hij totaal van vervreemd van de werkelijkheid en amper in staat om nog voor zich zelf te zorgen.

De Econoom was idem dito verrast en om zich voor te bereiden probeerde hij de staatsboekhouding eens goed te besturen. Hij stuurde faxen rond om gegevens binnen te krijgen, opende een Web-side met respons mogelijkheden om een sluitende financieel beleid te kunnen leveren. Ook hij kwam papier te kort. De in de haast gekochte Laptop was algauw overbelast en zijn met ISDN uitgeruste telefooncentrale viel herhaaldelijk uit door de overvloedige stroom van financiële gegevens, prognoses etc… Tegen de tijd dat hij naar het paleis moest om deel te nemen aan de prijsvraag, zagen zijn ogen uitsluitend nog dollartekens.

De boer dacht praktisch. Hij probeerde een aantal zaken in het voor te regelen. Instrueerde zijn vrouw, mobiliseerde zijn familie en buren en stelde in goed overleg een plan op wie wat zou doen tijdens zijn afwezigheid. Tegen de tijd dat hij naar het paleis vertrok was hij moe van de extra werkzaamheden maar meer nog was hij voldaan van de geweldige steun van vrouw, kinderen, familie, vrienden en buren. De bereidwilligheid was enorm en de samenwerking was nu al erg goed geweest: hij ging vol vertrouwen van huis.

Op het paleis aangekomen werden de drie genodigden naar een kamer geleid. De eerste minister gaf hen te kennen dat de eerste die naar buiten zou komen de nieuwe koning zou worden. Vervolgens vertrok hij en sloot de deur achter zich.

De filosoof begon als een razende een betoog te houden over het existentialisme. Hij verbruikte daarbij zoveel lichaamsvocht dat de condens al gauw van het plafond droop.

De Econoom schreef als een bezetene alle cijfers, omrekenformules, indexen en zelfs door voorkennis verkregen informatie op muren en meubels.

Toen de eerste minister na enige tijd de kamer betrad, attendeerde hij de nog aanwezige deelnemers erop dat de boer reeds naar buiten was gekomen en tot koning was gekroond.

Leonard Bouwhuis | Zinvinder