Meest Recente Evenementen Updates

Schrijfopdracht | Mijn ruimte

Geplaatst op

Schrijf in zeven minuten een gedicht over jouw ruimte.
Doe dit precies binnen zes minuten en neem daarna nog een minuutje de tijd om af te ronden.
Zet dan een punt en sla een zucht.
Laat het gedicht even rustig door en lees het daarna luidop voor.

Stuur je gedicht via het contactformulier naar mij op!
Wellicht inspireert jouw gedicht ook anderen.

Zeer kort verhaal | Pûst

Geplaatst op Geupdate op

Ik fietste en wilde links afslaan de Hielkemalaan in. Breed over de straat stonden daar een vijftal kinderen met hun fiets aan het begin van de laan opgesteld. Kennelijk om nog iets af te spreken. Ze zagen mij wel degelijk aankomen maar waren geenszins van plan ruimte voor mij te maken. Mijn reactie was misschien daarom wel wat direct toe ik riep: ‘Ga even aan de kant!’ ‘Wat zegt u?’, sprak een jongetje van een jaar of negen. ‘Jullie hadden wel even aan de kant kunnen gaan’, riep ik nog druk met mijn fiets langs het groepje manoeuvrerend. ‘Ja ja, doe maar rustig aan’, was de reactie. ‘Pjust’, riep ik nog. Ik weet niet waar ik het vandaan haalde. Ik snapte het hele woord niet. Het klonk goed en was kennelijk een kwalificatie van het ‘joch’ dat mij tot rust probeerde te manen. De blaag, dacht ik en riep ‘pjust’. Later op de dag pakte ik mijn laptop erbij om eens te zoeken naar de herkomst van mijn kwalificatie ‘pjust’. Het leverde mijn niets o. Ik googelde verder. Tenslotte kwam ik op ‘pûst’. Vrij uit het Fries vertaalt betekent dat ‘puist’. Iets wat uitgeknepen kan worden op het moment dat het op knappen staat. ‘Doe maar rustig ouwe’, hoorde ik hem nog roepen terwijl hij zijn schoolvriendjes aan keek. Ondertussen heb ik hem uitgeknepen!

Mijn favoriete Podcasts

Geplaatst op Geupdate op

Radio luisteren is echt veel beter voor mij dan uren voor de tv hangen. Ik ben een beelddenker dus word ik al snel overladen met te veel, zeg maar veel te veel, sensaties van geweld, onrecht, verdriet, verdwazing en wat al niet meer. Het luisteren van radio en sinds kort dus Podcast, doet mij veel meer deugd, plezier en vooral ontspanning. Ik kan het jou aanraden. Bij deze dus mijn favo’s.

de-boos-anticoronadepressiepodcast

De BOOS AntiCoronaDepressiePodcast
De BACDP, waar we de luisteraar in deze vreemde tijden van het coronavirus gaan proberen niet BOOS, maar BLIJ te maken.

de-krokante-leesmap

De Krokante leesmap
Voormalig bladenrecensenten Marcel van Roosmalen, Noortje Veldhuizen en Roelof de Vries trekken het land in.

man met de microfoon

Man met de microfoon
Chris Bajema presenteert een onafhankelijk radioprogramma vol bijzondere verhalen.

Google Podcast App

Google Podcasts App
Ik maak gebruik van de Google Podcasts App. Daarin zoek en verzamel ik wat ik interessant vind en leuk. Mijn persoonlijke bibliotheekje! Helemaal top. Oortjes in en een bakje chips erbij.
parkinsonisme
Om te beginnen is dit een goede start |
NPO Radio 1 Podcasts

Inspirerende vraag

Geplaatst op Geupdate op

button-yinyang

Wat breng jij in circulatie?
Is het op de persoon gerichte afbraak of bouw je op?
Is het wanhoop of hoop?
Wantrouwen of vertrouwen?
Haat of liefde?

Quote | Gert-Jan Segers

de-boos-anticoronadepressiepodcastBeluister de podcast | #13 

Myn pake oan ’t wurd

Geplaatst op Geupdate op

Myn pake hie in protte sprekwurden en siswizen yn syn holle.
Mijn grootvader had heel wat spreekwoorden en gezegden paraat. 

haring eten

  • Wa komt is wolkom en wa net komt ek? Nee, dy bliuwe der mar, sei myn beppe dan.
    • Wie komt is welkom en wie niet komt ook! Nee, die blijven maar weg, zei mijn beppe dan.
  • Heale bakjes kofje ha wy net. We rekkenje hjir leaver per liif fol.
    • Halve bakjes koffie hebben we niet. Wij rekenen liever per vol lijf.
  • Yn alle gefallen is it net mooglik in neakene boer yn ‘e bûse te skieten.
    • Hoe dan ook is het niet mogelijk om een naakte boer in zijn broekzak te schijten.
  • As buorman boer de sleat net hekkelje wol, dan moatte se him de kont tarje.
    • Als je buurman de sloot niet wil hekkelen, dan moeten ze zijn kont teren.
  • Se, wa binne dat?
    • Ze, wie zijn dat?
  • Alle lytse bietsjes helpe, sei de boer, en hy skiet op syn eigen lân.
    • Alle beetjes helpen, sprak de boer, en hij scheet op zijn eigen land.
  • Mar gjin earmoed, dan de geit mar fuort.
    • Geen armoede, dan de geit weg!
  • As it brij reint, dan leit myn bued (Sint Nieksters foar board of panne) op ‘e kop.
    • Als het pap regent, dan ligt mij bord op zijn kop.
  • “As jo de sleat dimpe wolle, moatte jo soks net earst oan de kikkerts freegje.”
    • Als je de sloot wil dempen, moet je dat niet eerst overleggen met de kikkers.

Opgetekend door Harry Bouwhuis (overleden op 19 april 2019)

 

 

Volg je hart . . .

Geplaatst op

Volg je  hart en moed zal jou vergezellen.

volg je hart het weet de weg

Een restje Poema

Geplaatst op Geupdate op

Poema op de bank

Met mijn stofzuiger in de aanslag
het vlakke hulpstukje op de stofzuigermond geduwd,
nam ik de bank onderhanden.

Systematisch zuig ik van boven naar onderen,
verplaats de kussens
door ze een voor een op te schuiven.

Plotseling zuig ik een snorhaar de stofzuiger in.
Een restje Poema, onze trouwe pas overleden poes.
Hoeveel poes blijft er nog over in ons huis.

Ik mis haar.

Afscheid van onze poes

Geplaatst op Geupdate op

Poema, je stal ons hart
Met jouw trouw en vriendelijke aard.

Poema stal ons hart

Al je broertjes en zusjes waren al gekozen. Je was de enige die overbleef. Na lang aarzelen deed je nog een poging. Heldhaftig te doen en de krabpaal in te klimmen. Alle broertjes en zusjes stonden l al boven. Het lukte en toen je boven was, wachtte de volgende uitdaging: naar beneden.

We maakten een lijst met namen. De een nog mooier dan de ander. Het werd Poema. Geen Puma, van de sportschoenen, maar Poema. Al snel werd het Poemie. Scherp uitgesproken Poemiiiiiiii. En ze luisterde naar haar naam. Poema, er is zoveel over jou te vertellen. Lieve Poema, onze kattiekat’, onze Poemiii. Huisdier, speelkameraadje, swiffer en waakpoes.

Zodra er gekookt werd, posteerde jij je bij de koelkast. Tijd voor karnemelk. Er ging geen dag voorbij. Als wij een keer niet thuis waren rond die tijd, kwam tante Marthy om jou van karnemelk te voorzien.

Afgelopen zondag 5 april is onze lieve huisgenoot, onze poes Poema overleden. Ze heeft 15 jaar bij ons gewoond. Haar afwezigheid maakt ons in één keer bewust hoezeer haar aanwezigheid verweven is met alles in ons leven. Wat rest is een leeg nest. En nu voelt het huis zo leeg zonder haar. De eerste dagen voelt die leegte zo naar. We hebben geen idee hoe we hier mee om moeten gaan. Met al dat niks. Met zonder Poema. Haar gemiauw om karnemelk. Haar trillende staartje als ze een vogeltje in de tuin zag. Haar gevecht met de luxaflex om naar buiten te kunnen kijken. Het vaste ritueel van de dag ’s avonds op mijn schoot te komen liggen.

We brachten haar naar achteren. ‘Kom maar Poemie, je gaat naar bed!’. En dan liep ze achter ons aan naar de bijkeuken om nog een laatste snoepje te krijgen. Daar stond een mand voor haar. Zij koos voor een plekje op de deurmat of op de stellingkast. Lekker hoog, als een uitkijk. Als we weg waren geweest en weer de oprit opreden, zat ze steevast op ons te wachten. Zonder een moment van twijfel, waren we er gewoon weer. Ze liep achter ons aan als we gingen wandelen. Tot ze besloot niet verder mee te gaan. Daar bleef ze dan wachten en moesten we haar weer ophalen.

Poema, onze klimkat. Op het dak van de buren, over de schutting. Hoog, zittend op de hoek van het platte dak. Uitkijkend over de oprit.

En nu voelt het huis zo leeg. Zo anders stil! We hebben jou een plek gegeven in onze en jouw tuin. Op de plek waar je zo graag lag. Nu zoeken we kracht en hulp bij het afscheid nemen van onze poes Poema, onze trouwe poes, die ons lief is. Wij bewaren jouw beeld en alles wat je voor ons betekende in ons hart. Wij zijn zo dankbaar voor wie ze was. Nu vertrouwen we haar toe aan moeder aarde en gunnen haar de ‘eeuwige vrede’.

poema steegdeurRust zacht lieve Poema.