stervenspad

Stervenspad gedichten

Geplaatst op Geupdate op

Niemand kent de weg van het stervenspad
Stukjes ervan misschien
Het helpt deze te delen
Maar de weg moet jezelf gaan

lemniscaat

Zijn moeder stond aan zijn wieg
En het is zijn moeder die nu op hem wacht
Nog een stap te gaan
En ze zijn weer samen een.

lemniscaat

Het leven woont in hem
En doet wat het moet doen
Hij klimt omhoog en vangt een glimp op
Van wat komen gaat
Het is geen vurig verlangen
Maar een gekoesterde wens.

lemniscaat

Zijn ziel dwarrelt boven zijn
Door het bestaan geteisterde lijf
Nog even en het leven laat hem los
Zodat hij op kan klimmen
Naar zijn zielsverwanten.

lemniscaat

Waar laat hij zijn lijf
Dat hem zolang heeft gedragen
Waar vind hij rust
Zonder zijn aardse huis
Op het stervenspad
Bepaalt het leven het tempo
En de ziel de bestemming.

lemniscaat

Sterven is meedogenloos
En laat zich niet mislijden
Zielsrust is hem gegund
Pas nadat het leven is geweken.